บทที่ 87 ญาณิดากระโดดลงจากรถ

สายตาของเขาเผลอจับจ้องไปยังร่างบางที่กำลังง่วนอยู่กับงานข้างกายอย่างไม่อาจห้ามใจ

ภาพในอดีตผุดขึ้นมาในห้วงความคิด...

ญาณิดาคนเดิมนั้นช่างเจรจา ขี้อ้อน และมักจะหาเรื่องมาวนเวียนอยู่ใกล้ตัวเขาเสมอ

แม้กระทั่งเวลาที่เธอนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ อยู่มุมห้อง สายตาของเธอก็ยังคอยลอบมองเขาอยู่ตลอดเวลา

ในตอนนั้น เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ